ทำไมรพินทร์ตัดสินใจแบบนี้

นำเสนอโดย Gunman

เรื่อง : ทำไมรพินทร์ตัดสินใจแบบนี้
โดย : Teardrop
เมื่อ : กันยายน 22nd, 2003, 1:55pm

Teardrop

ในภาค 2 ตอนที่ต้องเดินผ่านช่องผา ที่มีช้างงาดำไปวางแผนผลักก้อนหินให้ลงมาปิดทาง ในตอนนั้นรพินทร์รู้แล้วว่า จะเกิดเหตุการณ์แบบนั้น ทำไมยังให้ บุณคำ จัน เชิดวุธ และคริส ต้องเดินเข้าไปล่ออีก ล่อเพื่ออะไร ทั้งที่ในเมื่อตัวเองก็จะต้องขึ้นไปจัดการมันตรัยบนนั้นอยู่แล้ว ไม่มีความจำเป็นอันใดเลย ที่จะต้องส่งเหยื่อล่อให้เข้าไปในกับดัก ซึ่งผลที่ตามมา เกือบทำให้ทั้ง 4 คนต้องเสียชีวิต เหตุการณ์นี้จะถือว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของรพินทร์ได้หรือไม่ครับ

Gunman

สาเหตุเพราะ ถ้าขึ้นไปตรงๆแน่นอนว่า มันตรัยต้องซ่อนแน่ๆ แต่ถ้าค่อยๆซุ่มชึ้นโดยมีเหยื่ออยู่ข้างล่างอาจจะทำให้มันตรัยชะล่าใจได้ ถ้าผ่านหมดก็ไม่ได้

Teardrop

เอาใหม่ครับ เรียบเรียงอีกที 1. รพินทร์เดินมาถึงช่องเขา มองขึ้นไป เห็นมันตรัย 2. รพินทร์ คิดออกทันทีว่า มันตรัยจะใช้วิธี ผลักหินให้หินถล่มลงมา 3. รพินทร์ สั่งหยุดขบวน แล้วเรียกนายจ้างมา     ข้อกังขา   1. อ่านแผนออกแล้ว เห็นตัวการแล้ว แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ทำไมต้องมีกลุ่มไปล่อ ในเมื่อเห็นตัวการอยู่แล้ว แผนก็คิดออกแล้ว แถมยังตัดสินใจจะขึ้นไปจัดการเสียด้วย 2. ถ้าขึ้นไปแล้วเกิดไม่เจออย่างกันแมนว่า ทำไมไม่ระเบิดหินให้มันหล่นเสียเลย เพื่อแผนนี้จะได้ใช้ไม่ได้ เดินผ่านได้สบาย จะว่าอนุรักษ์ธรรมชาติ คณะนี้ก็ไม่เคยเห็นจะอนุรักษ์กันเสียเท่าไหร่

Gunman

ลุงพนมเทียนคงอยากให้ เชิดวุธกับคริส มาอยู่ในถ้ำมั้งคับ

หนานอิน

อ่านถึงตอนนี้ทีไรก็คิดเหมือนท่านหยดไม่ได้ ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ สุดท้ายก็คิดว่า ไม่ใช่ความผิดพลาดของรพินทร์หรอก แต่เป็นความผิดพลาดของผู้ประพันธ์มากกว่า ตอนเขียนท่านคงไม่นึกถึงว่าจะมีคนแย้งจุดนี้ ผมไม่ทราบว่าตอนที่เขียนในจักรวาลปืน มีผู้ทักท้วงหรือไม่ หรือมีคนทักท้วงแล้วท่านก็ตอบ บอกเหตุผลไปแล้ว     มีหลายตอนที่ท่านผู้ประพันธ์หลุดไป แล้วก็แก้ทันในเนื้อเรื่อง เช่นตอนทำธนูยิงประตูเมือง ตอนแงซายทำบ่วงลุยไปในน้ำเพื่อคล้องดอกบัวมรณะ   หรือถ้าจะพยายามคิดเข้าข้างว่า ถ้าไม่ส่งคนไปล่อ มันตรัยหรือช้างงาดำก็ไม่ขึ้นไปข้างบน ก็เลยไม่ได้กำจัด รพินทร์อยากกำจัดโดยเร็วว่างั้นเถอะ แต่ผมก็ว่ามันเสี่ยงเกินไป โอกาสกำจัดมันตรัยยังมีอีกมาก ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงขนาดนี้

miew

เห็นด้วยกะลุงอินค่ะว่านี่ไม่น่าใช่ความผิดของรพินทร์  แต่ว่าท่านผู้แต่งคงจะลืมคิดถึงจุดนี้มากกว่า เหมียวเดาเอาว่าลุงพนมเทียนท่านคงจะนึกพล็อตให้เชิดวุธไปติดอยู่ใต้ถ้ำกับคร ิสกันสองคนอยู่แล้ว  ก็เลยทำให้รพินทร์คิดแผนที่จะต้องให้มีตัวล่อขึ้นมา เพื่อที่หินจะได้ถล่มมาทับสองคนนั่นติดอยู่ใต้ถ้ำด้วยกัน...ซึ่งจริงๆแล้วมั นไม่จำเป็นจะต้องแยกเป็นสามสี่ฝ่ายอย่างที่คุณหยดกะลุงอินว่าแหละค่ะ

ซือแป๋มันตรัย

มาตอบตาม คำลากจูงของน้องหยดครับ   ประเด็นแรก เป็นความผิดพลาดในการตัดสินใจของรพินทร์ หรือ ไม่ ผมวิเคราะห์เป็นประเด็นดังนี้   1. เมื่อเดินทางมาถึงจุดนี้ รพินทร์พบอะไรบ้าง    - เห็นมันตรัย    - เห็นหินขอดกิ่ว    - รู้ว่าช้างสามารถขึ้นไปได้ จากข้อมูลดังกล่าว รพินทร์ประมวลได้ว่าถ้าเดินเข้าผาผีร้อง ช้างต้องผลักหินลงมา แล้ว รพินทร์ทำอะไรลงไปบ้าง    - หยุดและถอยขบวนชาวบ้านกลับ    - เรียกเฉพาะนายจ้างชายไปดูเหตุการณ์(แต่คริส กับ เบล ไม่ยอม)    - เสนอแผนแรก โดยจะขึ้นไปยิงคนเดียว แต่ไม่ได้รับการอนุมัติ จึงต้องเสนอแผนสองขึ้นมาแทน   2. แล้วเป็นความผิดพลาดในการตัดสินใจของรพินทร์ หรือไม่  จากที่ประมวลจากเหตุการณ์ข้างต้น ผมว่าไม่ผิดพลาด ถึงจะพลาดแต่น่าให้อภัยครับนะครับ        - ถามว่าแผนสองเสี่ยงไหม ถ้ารู้เหตุการณ์จนจบวิกฤติการณ์ ก็ต้องตอบว่าเสี่ยงมากครับ  แต่ณ. ตอนนั้นผมว่าก็เสี่ยงพอสมควรครับ แต่ ก็มีทางหนีทีไล่นะครับ ถ้าเชิดวุธไม่ประมาทจนเข้าผิดรู      - สำหรับทีมที่ขึ้นไปยิง รพินทร์คงต้องมั่นใจว่ายิงช้างได้ทันครับ และยิงได้ทันจริงๆด้วย แต่ เจ้ากรรมไอ้งาดำเบรคไม่ทันร่วงไปกระแทกแทน      - รพินทร์เสนอแผนที่เสี่ยงน้อยกว่าไปแล้ว แต่ไม่ได้รับการอนุมัติจากนายจ้าง      - สถานการณ์ตอนนั้น มีเวลาจำกัดครับ เพราะใกล้มืดแล้ว ถ้ามืดลงกว่านี้ จากชัยภูมิ และ ชาวบ้านที่พามาด้วย รพินทร์ประเมินแล้วว่าเสี่ยงครับ       - แผนนี้ ทีมงานของรพินทร์(หมายถึงนายจ้างเห็นชอบแล้ว) คงจะว่ารพินทร์เต็มไม่ได้   ประเด็นที่สอง เป็นความผิดพลาดของผู้แต่งหรือไม่         - อันนี้ผมว่าไม่ครับ เพราะ เหตุผลที่เขียนออกมา มีเหตุมีผลชัดเจนครับว่าเหตุการณ์ดำเนินไปอย่างไร และมีการวิเคราะห์และวางแผนโดยละเอียด ชัดเจนครับ  แต่จะถูกใจผู้อ่านหรือไม่ เป็นอีกเรื่องนึงครับ      - แต่อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะผิดพลาดอย่างไรก็ตาม เหตุการณ์นี้มีประโยชน์ต่อผู้อ่านสูงครับ มันสอนอะไรเราหลายๆอย่าง  เช่น อย่าประมาทแบบเชิดวุธ และ การเป็นผู้นำที่ดีของรพินทร์ในการแก้ปัญหา (ไปหาอ่านได้ครับ ผมพยายามรวบรวมไว้ในเวปเพชรพระอุมาอื่นๆ )     ประเด็นที่สาม  มีแผนการที่ดีกว่านี้ไหมครับ พวกเรามาลองช่วยกันคิดดูครับ  สำหรับแผนถล่มหน้าผาลงก่อน ผมไม่เห็นด้วยครับ          - ไอ้เรื่องการอนุรักษ์นั้น ในเรื่องสอดแทรกเอาไว้มากนะครับ(ถึงแม้ช่วงแรกๆจะเป็นการล่าเพื่อสนุกสนาน แต่นั่นเป็นส่วนน้อยครับ ตั้งแต่ออกล่าไอ้แหว่ง ก็เป็นการล่าเพื่อเอาชีวิตรอดทั้งนั้น)         - จำจรรยาพรานที่รพินทร์บอกเบลที่โป่งน้ำร้อน ได้ไหมครับ มีอยู่ข้อนึงที่บอกว่า ไม่ทำให้สภาพแวดล้อมของป่าเสียไป เช่น เผาป่า ทำแหล่งนำให้เป็นพิษ ถ้าใช้วิธีนี้มันขัดกันครับ   ประเด็นสุดท้าย ต้องขออภัย เจ้ากันแมน อย่างแรงที่เขียนยาวๆๆ ประเด็นนี้ตั้งใจจะสั้นนะ แต่ไหงมันออกมาแบบนี้ไม่รู้ อิอิ   ท่านอื่น เข้ามาแจมด้วยนะครับ สนุกดี แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน  อ้อ ท่านใดมีหนังสืออยู่ในมือช่วยตรวจสอบด้วยนะครับ ว่าลำดับเหตุการณ์ตามที่ผมว่าไว้หรือเปล่า ผมไม่ได้พกเล่มนี้มาด้วย ขอบคุณครับ

คริสติน่า

คุณ Teardrop ต้องตั้งใหม่ค่ะ "รพินทร์ ไพรวัลย์: สุภาพบุรุษหรือว่าคนป่วยโรคจิตกันแน่?"  อย่างงี้รับรอง ได้คุยกันยาวค่ะ   คิดดู นายรพินทร์ที่ใครๆว่าเป็นสุภาพบุรุษ คิดจะทำแต่ละอย่างเวลาที่แกเผลอตัวนะ คนปกติเค้าทำกันที่ไหนคะ  อาทิเช่น     เคยคิดจะเอาลำปืนไรเฟิลสวนทวารเบล   เก็บกางเกงในที่ใช้แล้วมาคืนคริส   เผลอสารภาพกับหมอเบลว่าเคยนึกอยากจะมีเซ็กส์กับสิ่งมีชีวิตเพศเมียที่ไม่ใช่ คน   พกปลัดขิกทีละสี่อันทั้งๆที่ไม่มีแฟน   และอื่นๆ

พระนาย

ข้อสงสัยคือว่า ต่อให้นายจ้างไม่ไปด้วยเนี่ย รพินทร์จะให้คนของตัวเองคือ บุญคำกับจัน เดินล่อเข้าไปในหน้าผาอยู่ดี ข้อสงสัยคือว่า ถ้าไม่เดินเข้าไป รพินทร์ ปีนขึ้นไป เตรียมยิงเจ้าช้างนั่นจะได้มั้ย   ถ้าให้ผมวิเคราะห์ก็คือว่า ทั้งรพินทร์และผู้แต่ง ต้องการจะยิงไอ้ช้างตัวนั้น (ไอ้งาดำ) โดยตอนแรกคิดว่ากำจัดไอ้งาดำไปได้ ทุกอย่างคงเรียบร้อย   จึงต้องการคนไปเดินล่อไอ้งาดำให้มันยังไงก็ต้องงัดก้อนหินลงมา เพราะรพินทร์คิดว่าถ้าไม่มีคนไปเดินล่อ เีนี่ยตัวเองเป็นฝ่ายปีนขึ้นไปฝ่ายเดียว ไอ้งาดำ กับเจ้าผีดิบมันตรัยน่ะอาจจะไหวตัวและหนีไปได้ ดังนั้นการเดินเข้าไปล่อ ก็คือ การเสี่ยงมาก จริง ๆ แต่เพื่อผลที่จะจัดการกับตัวปัญหาให้เสร็จสรรพน่ะแหละครับ คิดว่าผู้แต่งไม่ได้ตัดสินใจพลาดตรงนี้ แต่ว่า ออกจะเป็นแผนที่อันตรายเหลือเกิน แถม คนวางแผนเนี่ยก็ไม่ต้องเสี่ยงเองด้วย แต่ให้คนของตัวไปเสี่ยง รับรองได้ว่า ถ้าเชษฐา กับดารินมาได้ยินแผนนี้ล่ะก็ คงไม่อยากให้ทำหรอก เพราะมันเสี่ยงเกินไป ดารินก็บ่นอยู่เสมอว่า รพินทร์น่ะ ระห่ำเกินไป ทำอะไรเสี่ยงเกินเหตุอยู่เรื่อย ๆ

Teardrop

อ่านของพี่มันตูแล้ว ก็ยังให้สงสัยว่า แล้วทำไมต้องส่งคนไปอยู่ดีน่ะครับ   รพินทร์หลังจากได้เสนอแผนแรกไปแล้ว ทำไมไม่เสนอแผน ว่าขึ้นไปยิงพร้อมคณะนายจ้างล่ะครับ ?  รพินทร์เอง เปรียบเสมือนกัปตัน ถึงแม้นอำนาจสั่งการณ์จะอยู่กับแสตนลีย์ แต่ในยามวิกฤต ถ้ารพินทร์ยืนยัน คณะนายจ้าง ก็จะยอมเสมอ ทำไมปล่อยให้นายจ้างไปเสี่ยงตายแบบนี้ ไอ้เรื่องทางหนีทีไล่ ผมว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องเสี่ยงมาก ทางหนีที่ให้มา เปอเซนต์รอดตายต่ำมากคิดดูนะครับ ภูเขาถล่มลงมาทั้งหน้าผา ทางออกมีทางเดียว ลองมาคิดเรื่องนี้ดูใหม่ โดยให้สมองปลอดข้อมูลนะครับ สมมุติว่า ผม เดินผ่านช่องเขานี้ โดยรู้ว่า ผามันพร้อมจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ รูทางหนีที่ว่าอยู่ตรงกลาง  เกิดผมเดินเข้าไปได้สัก 1ในสี่ ของระยะทาง ช้าง หรือมันตรัยมันบอกว่า เอาวะ ชนหินเลย แบบนี้ ตายแน่นอนครับ จะให้ทำยังไง นี่ไงครับที่ผมว่า เสี่ยงมากกับแผนนี้  มันไม่จำเป็นเลยนี่ครับ ที่มันตรัยต้องรอให้พวกนั้นถึงทางออกแล้วค่อยปล่อยหินลงมา โอกาสที่มันตรัยจะปล่อยหินลงมา มันช่วงไหนก็ได้ เกิดช่วงนั้นยังห่างทางออก มิตายฟรีเหรอครับ   กับกรณีที่บอกว่า ถ้าไม่ล่อ มันตรัยกับช้างจะหนีไป มันตรัยเก่งแสนเก่ง เห็นกันจะๆว่า เดินมาเป็นคารวานใหญ่ๆ ที่ว่าน่าจะเห็นเพราะ รพินทร์เองยังเห็นมันตรัย และมันตรัยรู้ว่ารพินทร์เห็นจึงหลบไป แสดงว่าต้องมองขบวนอยู่ อยู่ๆ ขบวนส่วนใหญ่หยุดรอ สักพักก็มีเสียงคนพูดคุย ร้องเพลงผ่านใต้ผา โวยวายกัน 2 คน  พ่อมันตรัยบอกเอาวะ เอา แค่นี้แหละไอ้ขบวนใหญ่ที่หยุดรอไม่เอาแล้ว  เหตุผลมันค้านน่ะครับ สำหรับมันตรัยที่จ้องจะทำลายคนกลุ่มนี้ ผมว่า จริงๆแล้ว กับขบวนที่หยุดรอ ยังไงมันตรัยก็ต้องรอครับ เพราะมันตรัยเองก็รู้ว่ายังไง ๆ ทุกคนก็ต้องผ่านทางนี้ อุตส่าวางแผนไว้ดิบดี มาตายน้ำตื้นกับเพลงของคนคนเดียวมันก็ดูกระไรอยู่   จากเหตุผลเคสที่สอง ถ้าคิดเสียว่า มันตรัยต้องรอเล่นงานอยู่แล้ว ก็เหยื่อรออยู่เป็นร้อยคน มองจากหน้าผาเห็นกันจะๆเลย ทำไมยังต้องกลัวมันตรัยหนี ?   ส่วนเคสที่ 1 ประตูรอดตายน้อยมาก เอาล่ะถ้าอยากไปล่อกันจริงๆทำไมเสี่ยงส่งชีวิตนายจ้างไปด้วย จะมาบอกว่านายจ้างบังคับอยากร่วมงานด้วย ประตูเสี่ยงมันเกินไปกว่าที่จะให้นายจ้างร่วมงานได้ ทำไมไม่แย้ง     ผมเห็นด้วยกับคุณพระนายว่า ถ้าคณะเดินทางเป็นชุดคุณชายเชษฐา แผนนี้ไม่มีทางได้ทำแน่ๆครับ   ตอบคุณคริสตินา ผมยังไม่มีข้อมูลตรงนั้นเท่าไหร่ครับ ถ้าคุณคริสตินาข้อมูลแน่นแล้ว ลงเลยครับ เดี๋ยวมาช่วยวิเคราะห์กัน

ซือแป๋มันตรัย

หุ...หุ....มาตอบถามคำลากจูง ของน้องหยดย้อยทางMSN ครับ   ประเด็นแรก  ทำไมต้องมีคนข้างล่างคอยล่อ ขึ้นไปยิงอย่างเดียว เป็นไปได้ไหม  อันนี้ผมว่าวัตถุประสงค์ของการล่อข้างล่างคือดึง ความสนใจครับ ถ้าเดินขึ้นไปยิงเฉยๆ ก็หวาดคอแร้งเจ้ามันตรัยซิครับ มันตรัยมันมีอาจารย์เจ๋งนา(ฮ่าๆๆๆ) ถ้าขึ้นไปแบบนั้นก็งัดหินมาทางนี้ หรือ ทำอะไรที่เป็นอันตรายกว่า กับชุดที่ขึ้นยิงแน่ๆ   ประเด็นที่สอง  ทำไมไม่แย้งนายจ้าง อันนี้แหละครับที่ผมอ่านรพินทร์ไม่แตกสงสัยมานานแล้ว จะว่าแกล้งหรือแก้แค้นที่บังคับให้นำทางก็ไม่ใช่ จะว่าเอาใจนายจ้างก็ไม่เชิง (เหมือนกับเหตุการณ์ปีนผางูเห่า ที่ไม่จำเป็นต้องปีนมีทางเดินสบายกว่านี้แยะ แค่อยากทดสอบสมรรถนะนายจ้างแค่นั้น )ก็เลยสรุปในใจเอาไว้นานแล้วว่า หมอคงเบลอๆ เพราะเพิ่งฟื้นจากอาการบาดเจ็บ หลังจากที่พลาดท่าตกหลุม อิสซาเบล เอ้ยๆๆ มันตรัย ฮ่าๆๆๆ   ประเด็นที่สาม  ผมบอกว่าจะบอกว่ารพินทร์พลาดแบบเต็มๆก็ไม่ได้ มันเป็นแผนที่ทุกคนเห็นด้วย ถ้าบอกว่าพลาดทุกคนต้องรับผิดชอบครับ อันนี้เป็นสปิริต ของทีมเวิร์คครับ และทีมนี้ก็น่ายกย่องครับที่ไม่มีใครมาบ่นเริ่องนี้ซักคน   ประเด็นที่สี่ เห็นด้วยกับคุณพระนายครับ ถ้าเชษฐามาด้วยคงมีแผนที่อาจจะดีกว่านี้ เพราะแกฉลาดที่สุดในเรื่องครับเวลาเผชิญวิกฤติ(หาอ่านได้ในบทความเพชรพระอุม าให้อะไรกับเรา ที่ผมเขียนเอาไว้ได้ครับ อิอิ ขออนุญาตโคสะนา นะครับ ลุงอิน)    สุดท้ายใครมีแผนอะไรที่เด็ดกว่านี้ไหมครับ ถ้าสมมุติว่าร่วมเดินทางไปด้วย

Teardrop

กับประเด็นที่สอง ผมเห็นด้วยมากๆครับ ถ้าจะเสี่ยงไม่ควรนำนายจ้างไปเสี่ยงขนาดนั้นครับ ถือว่าเป็นจุดบกพร่องใหญ่ทีเดียว     ประเด็นที่สาม การรับผิดชอบร่วมกันเป็นสิ่งที่ถูกครับ และเห็นด้วยกับสปิริตของทีม แต่ความรับผิดชอบ ย่อมตกหนักอยู่กับผู้มีหน้าที่ตัดสินใจสูงสุดครับ ซึ่งผมคิดว่าไม่ใช่แสตนลีย์ เพราะอย่างที่บอกคือ รพินทร์เองถึงแม้นอยู่ในฐานะลูกจ้าง แต่ก็เป็นลูกจ้างชนิดถือหางเสือเรือครับ     สำหรับแผน ขอนั่งนึกสักวันครับ อิอิ นี่เป็นจุดให้พอยกโทษให้รพินทร์ได้เพราะ ขณะนั้นรพินทร์มีข้อจำกัดทางด้านเวลาครับ

natt

ตอนที่อ่านเนื้อเรื่องตอนนี้ ยอมรับเลยว่านึกวาดภาพสถานที่ไม่ออก แล้วก็นึกไม่ออกเหมือนกันว่าทำไมต้องให้คริสกะเชิดวุธไปเสี่ยง พวกนายจ้างอาจแสดงความกล้าได้ แต่ไม่ใช่ว่ากล้าอย่างไม่ประเมินความสามารถตัวเอง อีกอย่างพวกนายจ้างแสดงสปิริตในสิ่งที่ไม่ควรเพราะภาระกิจสำคัญ คือกู้ระเบิด ไม่ใช่ออกรบกับสิ่งเหนือธรรมชาติ บางอย่างควรรับฟังความเห็นจากรพินทร์มากกว่า เวลาอ่านภาคสองเลยเกิดความรู้สึกว่ามันไม่ค่อยเนียนเหมือนภาคแรก ทำให้ประทับใจน้อยกว่าเลยอ่านน้อยครั้งกว่าด้วยตามมา

Gunman

ตอบคุณคริสติน่า รพินทร์เป็นคนดีนาที่เก็บเกงในมาคืนคริส แล้วที่พกปลัดขิก ก็ถือเป็นการถือโชคลาง เพราะปลัดขิกมานม่ายเกี่ยวกะการมีแฟนไม่ใช่เหรอครับ เป็นความเชื่อครับ อยู่ที่ว่าใครจะเชื่อแบบไหน บางคนก็ว่าใช้เป็นการเสริมเสน่ห์ บางคนก็พกให้ดวงดี แถมแฟนก้อ ดารินงัยฮับ   ส่วนที่รพินทร์เลือกแบบนนั้นเพราะ 1.เวลามีจำกัด   2.คณะนายจ้างไม่ยอม 3.ถ้าขึ้นไปเดี่ยวๆมันคงไม่มาให้ยิงแน่ เพราะตอนรพินทร์หันไปเห็นมันยังหลบเลย

เส้นทาง : สารบัญ วิพากษ์เพชรพระอุมา ทำไมรพินทร์ตัดสินใจแบบนี้