เรื่องย่อจิตรางคนางค์ 03.30 น. บุญคำกับจันกลับมาถึงเนินสักดำ โดยไม่มีคริสและเชิดวุธ ตี4 กว่าๆ รพินทร์กับบุญคำและจันก็ย้อนกลับไปที่ปากถ้ำที่ทั้งสองมุดออกมา (ใช้เวลาราว 20 นาทีก็ถึง) ข้างฝ่ายเชิดวุธ รู้สึกตัวเวลา 19.12 น. เพราะคริสปลุก และพบว่านาฬกาข้อมือของเชิดวุธหลุดหายไป หลังจากหาทางออกอยู่พักใหญ่ก็หมดแรง นอนพักอยู่ตรงแอ่งน้ำขังซึ่งอยู่ด้านหลังหินผีหัวขาด จนเที่ยงคืนก็มีงูใหญ่เลื้อยผ่านตัวคนทั้งสอง แล้วกฏของชีววิทยาก็ผ่านไปได้ด้วยดีตามความประสงค์ของเจ้าถ้ำจอมทะลึ่ง 09.25 น. ฝ่ายนายจ้างตื่นมา ได้รับทราบเรื่องราวจากจดหมายน้อยที่รพินทร์ฝากเกิดไว้ แล้วขบวนก็เคลื่อนไปยังห้วเสือร้อง ซึ่งใช้เวลาเดินทางราวสองชั่วโมงครึ่ง (จิตรางคนางค์เล่ม 1 หน้า 2744) ฝ่ายรพินทร์หลังจากคลำทางมาพบปากถ้ำที่บุญคำมุดเข้ามาตอนผาถล่มก็นอนพัก แล้วตื่นอีกครั้งเวลา 10.10 น. 05.35 น. คริสตื่นเพราะได้ยินเสียงเจ๊กโก้(สำนวนบุญคำ) ไล่ล่ า า า า า า า จางๆ หลังจากปีนป่ายขึ้นซอกหลืบ ทั้งสองก็ออกจากใต้พิภพ ตรงรอยหินแยกที่เกิดจากผาถล่มโดยการชี้ทางของผีหัวขาด หลังกินอาหารประทังชีวิต ทั้งคู่ก็หลับผลอยไปใต้ต้นสักใหญ่ มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนรพินทร์ยิงเสือลายพลาดกลอนที่กำลังตะครุบทั้งคู่ แล้วทั้งสองฝ่ายก็เฉลยเรื่องราวของฝ่ายตน ในช่วงที่ไปเฝ้าคริสอาบน้ำ รพินทร์เอากุงเกงในของคริสที่เก็บได้ในถ้ำมาคืน แล้วทั้ง 5 คนก็เลาะสันเขาขอบแอ่งหุบหมาหอนมุ่งห้วยเสือร้อง ที่ห้วยเสือร้อง วิทยุเครื่องใหญ่ใช้การได้ดี (จบจิตรางคนางค์เล่มแรกตรงนี้) วันเดียวกันที่รพินทร์ออกตามหาคริสกับเชิดวุธในถ้ำ ฝ่ายติดตามตื่นจากการพักแรมที่ซับบอน หลังจากแวะไปดูที่พักแรมของรพินทร์ทางเหนือของซับบอน กินข้าวเช้าแล้วก็แกะทับรอยของรพินทร์จากซับบอน เวลา 09.00 น. เส้นทางจากซับบอน ไปตามด่านช้าง ผ่านป่าไผ่ ทุ่งหญ้า ป่าแดง จากป่าแดงใช้เวลาครึ่งชั่วโมง ก็ถึงผางูเห่า จากผางูเห่าเดินตามเชิงเขา 6 - 7 ชั่วโมง ก็จะถึงโป่งน้ำร้อน ที่ทุ่งหญ้าตอนออกจากซับบอน พบควายป่า และพบที่พักกินอาหารเที่ยงของฝ่ายรพินทร์ รวมทั้งรอยสุมแฝกให้เกิดควันเพื่อเป็นสัญญาณส่งปืนไรเฟิลและพิซซ่า ถึงผางูเห่าช่วงเที่ยงพอดี นายชดกับหนานอินขึ้นไปสำรวจบนผา (ใช้เวลาทั้งหมด 55 นาที) พบบราเซียขาดของคริส ฝ่ายตามตกลงว่าจะไม่ปีนหน้าผาแบบรพินทร์ แต่จะเดินอ้อมสันเขา เป็นเวลา 3 ชั่วโมงก็ถึงปากถ้ำ เดินในถ้ำมืดอยู่ 2 ชั่วโมง ก็โผล่ปากถ้ำตรงตีนเขาเวลา 16.00 น. พักที่โป่งน้ำร้อน ดารินเอาหลวงพ่อทวดแขวนคอเจ้าด้วน กลางดึก ดารินตื่นมาพบว่าทุกคนหลับไหลไม่รู้สึกตัวเหมือนโดนสะกด แล้วหล่อนก็เผชิญหน้ากับมันตรัยที่ยืนคุมหนานอินอยู่ แล้วหล่อนก็ได้รับทราบอดึตชาติของหล่อนจากมันตรัย ว่าหล่อนคือจิตรางคนางค์และรพินทร์คือ อัคนีรุทร์ มันตรัยต้องควักลูกกะตาทำต้มยำให้พ่อจิครางคนางค์กินเพื่อรักษาชีวิต หลังจากนั้นกองทัพช้างก็บุก รพินทร์นำ 4 คนมาส่งที่ห้วยเสือร้องช่วงเย็นวันนั้นแล้วเขาก็หลับไป ที่ห้วยเสือร้อง วิทยุใหญ่ติดต่อหอบังคับการได้ แต่หาพิกัดไม่เจอ (จบจิตรางคนางค์เล่ม 2 ตรงนี้) สงครามคนกับช้างที่โป่งน้ำร้อนสิ้นสุดเวลา 04.10 น. พร้อมกับที่เจ้าด้วนมาช่วยงัดช้างที่ทับดาริน ก่อนออกเดินทาง เชิดวุธกับเจ้าคี๊ธฉะกันด้วยเรื่องที่เชิดวุธเตะคริส ช่วงสายๆ ออกจากห้วยเสือร้องมุ่งเขานกอินทรีที่เห็นอยู่ลิบๆทางตะวันออกเฉียงเหนือ เที่ยงตรงอยู่กลางทุ่งแฝกที่แล้งจัด ฝูงมหิงสานับร้อยวิ่งเตลิดมา รพินทร์จึงสั่งเผาหญ้าเป็นแนวรั้วให้ฝูงมหิงสาเบนไปอีกทาง หลังจากทุกคนออกจากกองไฟได้ ก็คิดว่ารพินทร์ถูกไฟครอกตาย ฝ่ายตาม เช้านี้มีรายการหวาดเสียวจากงูเห่าขึ้นไปนอนบนผ้าห่ม ดารินซิวด้วย .300 เรียบร้อย จากโป่งน้ำร้อน เข้าทุ่งหญ้า ฝ่าป่าไผ่ มุ่ง 15 องศาไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ สู่ตะเคียนทอง ระยะทางเดิน 4 - 5 ชั่วโมง ใกล้เที่ยง พ้นป่าหญ้าเข้าป่าไผ่ เจอฝูงแร้งนับพัน และที่นี่ นายชดใช้ M79 เป็นครั้งแรก ที่นี่คณะติดตามได้พบหลักฐานช้างบุก คนเจ็บให้น้ำเกลือ และคนตายที่ถูกฝัง ออกจากป่าไผ่เกือบบ่าย 2 ดารินเป็นลมครั้งที่ 2 ช่วงนี้ บ่ายโมงเศษที่ทุ่งแฝก พบว่ารพินทร์ยังไม่ตาย บ่าย 14.10 น คณะเดนตายก็เคลื่อนพลต่อ และที่นี่ รพินทร์ให้หลวงพ่อแร่บางไผ่กับเชิดวุธ (จบจิตรางคนางค์เล่ม 3 ตอนนี้) รพินทร์พาคณะนายจ้างปีนเขานกอินทรีได้ครึ่งวัน คริสก็หมดแรงข้าวต้ม ต้องหยุดพักตรงเชิงผาแห่งนั้น ฝ่ายดารินมาพักกินข้าวเที่ยงตรงตำแหน่งที่หินกระทบต้นไม้ที่ไอ้งาดำผลักลงมาทับฝ่ายฝรั่ง (แหล่งน้ำแห่งเดียวก่อนถึงตะเคียนทองก็เป็นน้ำพิษจากยางไม้) ที่ตรงนี้ ดารินยิงเสือโคร่งขณะกระโจนใส่นายชด ที่ตรงนี้ที่ดารินทำกระดึงไม้ไผ่ผูกคอเจ้าด้วน บ่ายจัด คณะติดตามก็ถึงตะเคียนทอง พบว่าเป็นหมู่บ้านร้าง จึงขึ้นไปพักในถ้ำที่รพินทร์นอนป่วย คืนนั้นฤาษีโกฑัญญะได้เปิดโลกในอดีตที่เกิดขึ้นกับรพินทร์ที่ผาตะเคียนทองให้ดารินได้ยล โดยให้วราดาชรี เป็นไก๊ด์พาชม ดารินเข้าสมาธิอยู่ 55 นาที 34 วินาที วันรุ่งขึ้น 09.00 น. อาบน้ำที่ลำธาร ก็มุ่งห้วยเสือร้อง (ระหว่างอาบน้ำผีดิบมาแอบดู โดนดารินยิง) ตะวันรุ่งที่ผาใต้ปีกนกอินทรี การปีนเขามหาโหดก็เริ่มขึ้นจนเวลาเที่ยงเศษ ก็พบว่าไต่ขึ้นนรกยอดภูเขาไฟ (จบจิตรางคนางค์เล่ม 4 ตรงนี้) เส้นทาง :สารบัญเกี่ยวกับเพชรพระอุมาเรื่องย่อจิตรางคนางค์