ตอนที่ฉันเปลี่ยนเวลานอนแล้วชีวิตดี้ขึ้นจริงๆ - 3 เดือนไม่ยอมไปหลับจนกว่าจะได้ผล
แล้วถ้าฉันบอกคุณว่า การเปลี่ยนเวลานอนนั้นเปลี่ยนแปลงชีวิตได้มากกว่าที่คิด?
สุตรสวรรค์นั้นถ้ามีจริง ฉันเดาว่ามันคือการนอนให้สม่ำเสมอ ไม่ใช่หลับสักหนึ่งเดือนแล้วกิจกรรมชีวิตก็ดีขึ้นเหมือนการทำมน্ตร์เวท แต่ฉันจริงๆ เหมือนสัตว์อพยพรายที่ติดหน้าจออยู่ตลอดเวลา นอนสายไปหลายชั่วโมง นอนไม่เรียบร้อย ตื่นเสี้ยววิวก่อนนอน ตื่นตรงกลางคืนแล้วเปิดโทรศัพท์ดูดๆ จนกว่าจะนอนหลับต่อ
จนวันหนึ่งเมื่อ 3 เดือนก่อนนี้ ฉันเห็นความคิดเห็นจากเพื่อนซึ่งกล่าวว่า "เวลานอนของเธอคือเวลาที่ฉันตัวเธออยู่" ประโยคนี้ตรงใจจริงๆ ฉันชัก เชื่อว่าปัญหาของฉัน—อารมณ์บ่อนาบ สมาธิสั้น ความจำเสื่อม แม้กระทั่งผิวหนังหมองๆ—บางส่วนมาจากการไม่นอนที่เหมาะสม
เลยตัดสินใจเปลี่ยนเวลานอนอย่างจริงจังสำหรับครั้งแรกในชีวิต ไม่ใช่แค่อยากเปลี่ยนแบบลอยๆ แต่ปืน ทัวร์ จริงจังไปสามเดือนโดยไม่ยอมแพ้
เดือนแรก: "อืม นี่บ้านแต่งตัวใหม่หรือ?"
ฉันเริ่มด้วยการตั้งเป้าหมายง่ายๆ นอนเข้านอนออกตามเวลาเดียวกันทุกวัน แม้วันหยุด ไม่มีความยืดหยุ่น ทำตั้งแต่ 22:30 นอน 6:30 ตื่น (ใช่ ที่นั้นคือสองชั่วโมงเร็วกว่าเดิมของฉัน)
สัปดาห์แรกคือวิตยาลัย จริงๆ ฉันนอนแล้วลำเพังนึกถึงสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จ รวมถึงการเลื่อนลำดับความสำคัญเพื่อให้นอนตรงเวลา มันดูไม่ฉลาดเลยในสายตาเพื่อน ๆ "ทำไมทิ้งปาร์ตี้ล่อนไปไปนอน?" คำถามนี้โผล่ออกมาสองครั้งหรือแพง
แต่ที่สัปดาห์ที่สอง บางอย่างเริ่มดี ฉันตื่นตาสดชื่น คำคิดดี มีพลังงานจริง
อีกอย่างหนึ่ง จริงๆ ที่นอนแต่เร็วไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ฉันต้องสร้างพิธีกรรมการนอนแบบเด็กเล็กซะทีแล้ว ดิ้นลุกจนนอนหมดความกังวล ปิดจอโทรศัพท์ เปิดหนังสือ สิ้นสุดหา้อง หรือเดินเล่นหาม ทั้งหมดนี้เป็นลำดับซ้อนซ้าย แต่ถ้ากล่าวว่าง่ายก็ไม่จริง
เดือนที่สอง: การเปลี่ยนแปลงที่ฉันไม่ได้ตั้งใจ
ตรงนี้เป็นตรงที่มันแล่นออกไป ฉันสังเกตเห็นว่าอารมณ์ฉันเสถียรมากขึ้น
เสถียรมากขึ้นจริง ไม่ใช่การปล่อยวางหรือไม่ไปใจ แต่เหมือนว่า ฉันจัดการกับสิ่งที่รบกวนได้ดีกว่า คนบ้านตะโกนน้อยคำตำหนิ ฉันลดลงเหลือสองคำตำหนิต่อวัน (ขำ)
อีกเช่นเดียวกัน ข้างเช้าแต่เช้า กลิ่นกาแฟ การนั่งในความเงียบ ดูเหมือนว่าจะน่าประทับใจมากขึ้น มันคือเวลาของฉันเอง ฉันเลยรู้สึกว่า เวลา 30 นาทีของตัวเองหลังจากตื่นนอนนั้น มีค่า มีมูลค่าเหมือนกับ เรื่องอื่นๆ ที่ฉันทำตลอดวัน
ฉันเริ่มสังเกตเห็นว่าสมาธิของฉันหลังแล้ว เมื่อก่อนฉันจะฉวยโอกาสดูโทรศัพท์ขณะทำงาน ตอนนี้ฉันจดเจอกรรมหรือการอ่านมาตรฐาน 45 นาทีโดยไม่เบี่ยงเบนใจนอกเรื่อง
เพื่อนตัวจริงของฉันแม้กระทั่งสังเกตเห็น "หน้าเธอเปลี่ยนไปแล้ว ดูหลับตาบึ้งโตกว่าเดิม" ดีใจเมื่อเธอพูดแบบนี้ เพราะบอกแล้วว่า ตาสูงของเธออาจจาก ปลาย 3 ปีของการนอนทำงานมากเกินไป และเศษเหลือ
เดือนที่สาม: เกิดอะไรขึ้น?
ถึงจุดนี้ฉันไม่ได้มองว่า "โอ้ ฉันต้องนอน" อีกต่อไป มันเหมือนหกิจหนึ่งในวันของฉัน เหมือนกับการกินข้าว บริหารเวลาทั่วไป
เรื่องจริงที่เปลี่ยนไปคือ:
สุขภาพผิว นี่มันบ้า ฉันพูดจริง ข้ออักเสบเล็กน้อยหายไป ริ้วรอยเล็กๆ หด เนื้อผิวเรียบ สว่างขึ้น อาจดูเล็กน้อย แต่บ้าวิจารณ์ของฉัน
ระบบหลั่งฮอร์โมน เมนส์ตัวเอง? ติด ศรัทธา ส่วนเศษเหลือของ "ฉันต้องโปรดหญิง" ต่าง ถูกสงบลงได้มากขึ้น กลับมาปกติเหมือนสาวแก่คนหนึ่งที่มีชีวิต ไม่ใช่สาวชรา โมโห เสมอ
น้ำหนัก นี่คือข้อมูล ฉันไม่ได้ออกกำลังกายมากไปกว่า ฉันแค่เปลี่ยนเวลานอน ลดลง 2.5 กิโลแกรม โดยไม่ดิ้นรนอะไรจริงๆ นักวิทยาศาสตร์กล่าวมาตรฐานว่า การนอนไม่เพียงพอทำให้อยากกินขนม และเมตาโบลิสม่สั่นพ่อง ลองจึงเหมือนแค่พิสูจน์ว่าจริง
ความสุข นี่เป็นข้อที่บูบค่า แม้ชีวิตยังเต็มไปด้วยความสับสน แต่อารมณ์ก็ดีกว่า หนึ่งคนจิตปลาศรัย ไม่ได้อึ่งตึง วุ่นวาย ล้า เหมือนกับว่า ลวดทำให้เสถียรลง
สิ่งที่ฉันเรียนรู้จากทดลองนี้
นอนเร็วหรือนอนดึกไม่ใช่ประเด็นหลัก ความเป็นระเบียบคือทุกอย่าง ร่างกายของเรามีนาฬิกา ตัวมันเองและมันชอบความเป็นจังหวะ หากเรากำหนดเวลาตาย ในขณะ ร่างกายรู้ว่าจะเตรียมตัวเมื่อไร เครื่องส่งสัญญาณฮอร์โมนฝ่ายจะแจกจ่ายอย่างเหมาะสม ระดับคอร์টิโซลจะแตกต่างกันตามการลำดับเหตุผล
ส่วนสำคัญอื่นคือ พิธีกรรมการนอนหลับ ไม่ใช่แค่แหวนนอน ฉันต้องแนะให้สมองของฉันลดระดับต่างๆ ขั้นฟิล้มแล้วนอนหลับได้ สิ่งนี้ทำให้ฉัน "ปล่อย" วันนั้น เรียบเรียงความคิด เตรียมพร้อมสำหรับวันใหม่ที่ว่างเปล่า
สำคัญที่สุด? ความอดทนและมูลค่าตัวเอง ผลไม่ได้เกิดขึ้นแบบ "เธอทำให้ฉันฝ่ายรับผิดชอบ" ผลเกิดขึ้นเพราะว่า ฉันตัดสินใจว่า การนอนของฉันนั้นสำคัญเท่าที่การ "บรรทุกด" อะไรบางอย่าง ก็ถูก
ถ้าคุณกำลังคิดว่า "ฉันอาจจะลองดูนะ"
ดุ่นสูงสุดขอให้ลองดูข้างเช้า ไม่ต้องอดทนต้องเลือก 22:30 เศษถ้าหากว่าดึกกว่าสำหรับตัวคุณ แค่เลือกสิ่งที่ดูสมเหตุสมผล สำหรับตัวคุณเจ้านั่น จากนั้นตัวหมุนแบบเหล็ก ไม่ยอมแพ้สักสามสัปดาห์ คุณจะรู้สึกจาก ตัวสมองของคุณ เศษการเรียน ร่างกายของคุณ บันทึกเรื่องนี้ตั้งแต่วันแรก
และหากคุณรู้สึกหงุดหงิด เรียกว่า "บ้านแต่งตัวใหม่" ให้ดำเนิน ความรู้สึกไม่สำคัญ ผลสำคัญ
ฉันหลังจากเรียนว่า การออกมาพูดเกี่ยวกับเวลานอนของฉัน อาจฟังดูโสดเศร้า แต่ฉันรู้สึกว่า ถ้ามีใครคนหนึ่งอ่านนี่แล้วลองเปลี่ยนเวลานอนนั้น และกำลังรู้สึกดีขึ้นหลังจากสองสัปดาห์ ประวัติของฉันเรื่องบรรทุก "บ้านจัด" ของฉัน นั่นคือการชนะจริง
ลองสิ่งนี้เลยนะ ร่างกายของคุณจะขอบคุณคุณทั้งหมด
