เดินทางเพื่อสุขภาพ: เหตุผลที่ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่แค่ความฝัน
ปีที่แล้วฉันมีโอกาสเดินทางเกาะบ้านในตัวเมืองสำหรับงาน แล้วพบว่าคำพูดที่เคยได้ยินว่า "การเดินทางทำลายสุขภาพ" กลับไม่จริงแบบที่คิด หรือเศษนึงมันต้องอยู่ที่ตัวคุณเอง
เรื่องนี้มันไม่ใช่อะไรใหญ่โต แต่เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ประสบการณ์สอนให้ฉันรู้ว่า วิธีคุณดูแลตัวเองระหว่างเดินทางนั้นส่งผลต่อสุขภาพมาก พอกลับบ้านฉันจึงอยากมาแชร์ความเห็นนี้กับคุณ
การเดินทางที่ดี คือการเดินทางที่คุณสามารถกลับมาเป็นตัวคุณเองได้
ถ้าคิดแบบลึกซึ้ง การเดินทางมันเหมือนการออกกำลังกายอย่างหนึ่งนะ เพราะเราเดิน ขึ้นบันได ลาดเบา ยืน นั่ง อยู่บนยานพาหนะ สลับไปมา ร่างกายต้องปรับตัวตลอด
แต่เหตุที่มันทำให้คนเหนื่อยและป่วยมักมาจากการตัดสินใจที่ไม่ฉลาดมากกว่า การเดินทางเอง บอกตามตรง ตอนแรกฉันก็เป็นแบบนั้น ไปตั้งใจจะเที่ยวให้เต็มวัน ไม่ได้นอน กินข้าวไม่เป็นเวลา แล้วอัดแน่นกิจกรรม จนกระทั่งโครตหดเหนื่อย
แต่พอฉันเปลี่ยนมุมมอง คิดว่าการเดินทางควรจะให้สุขสบายและได้พักผ่อน เป็นการสำรวจจิตใจเท่าๆ กับสำรวจสถานที่ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป สุขภาพของฉันดีขึ้น และเที่ยวจริงๆ ก็สนุกกว่าอีก
อะไรคือส่วนประกอบของการเดินทางที่ส่งผลต่อสุขภาพ
ความหลับและจังหวะการนอน
นี่คือสิ่งแรกที่ฉันเลิกจงใจทำให้หลุด ตอนเดินทาง ฉันเคยคิดว่าเนื่อท่องถนน ต้องตื่นแต่เช้า ลองไปนอนตอนดึก แล้วพอวันถัดไปร่างกายบ่นต่อ
ความจริงคือ ความหลับขาดนั้นมีผลต่อระบบสภูมิต้านทาน ท่องอาหาร และสมาธิเพียงไร ดังนั้นฉันจึงหยุดหวังว่าจะใช้ร่างกายอย่างไม่มี "ขีด จำกัด" ในการเดินทาง แทนที่จะนั้น ฉันเลือกกำหนดเวลานอนที่มั่นคง ถึงแม้ว่ากิจกรรมบางอย่างจะต้องปล่อย
ผลลัพธ์? ฉันรู้สึกว่าทั้งปฏิทินของฉันมีสภาพดี ชะลอการเจ็บป่วย และการท่องแรม หรือปีนเขาในตอนเย็น ก็ไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้น
ของเหลวและอาหารที่เหมาะสม
ฉันค่อนข้างอดสู ตอนไปท่องเที่ยว ฉันจะลืมดื่มน้ำบ่อยบ้าง เพราะยงคิดเอาแต่เที่ยว แล้วพบว่าตัวเองปวดศีรษะ และต้องเข้าไม่ได้อยู่บ่อยๆ
วิธีแก้แบบเล็กน้อยคือนำขวดน้ำติดตัวไป และตั้งเตือนเล็กๆ ในมือถือให้คิดถึงการดื่มน้ำ แล้วอย่าลืมว่า ของเหลวที่มีแคฟเฟอีนหรือน้ำตาล ไม่นับเป็นการชำระเรียบ ของเรา
เรื่องอาหารก็เหมือนกัน ฉันรู้ว่าสนุกกับการลองอาหารท้องถิ่น แต่ไม่ต้องกินแต่ทุกมื้อแบบที่ไม่รู้ว่าจะกินอะไร อีกวิธีหนึ่งคือ ไม่ต้องสนใจว่า "ต้อง" กินของนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะมันเป็นอาหารท้องถิ่น การรู้สึกด้วยใจค่อนข้างสำคัญกว่าการเช็กลิสต์
การเคลื่อนไหวและการออกกำลังกาย
ที่น่าสนใจคือ เดินทางเองก็เป็นการออกกำลังกายอยู่แล้ว ถ้าคุณเดินเที่ยวด้วยเท้าแทนที่จะนั่งรถตลอดเวลา
อย่างไรก็ตาม การเดินเที่ยวแบบเร็วและตึงเครียดนั้นไม่ใช่การออกกำลังกาย มันคือการทรมาน ฉันสนับสนุนการเดินแบบ "slow travel" ที่คุณดิสเคาร์บ้าง นั่งพักบ้าง มองดูโลกรอบตัวบ้าง นี่คือการออกกำลังกายแบบฉัน และมันทำให้ฉันรู้สึกชีวิตชีวา ไม่เพียงแต่หนึ่ง
สตเตส (Stress) และจิตใจ
นี่คือแผนบี ของการดูแลตัวเองที่คนมักลืม ฉันคิดว่าการเดินทางควรจะ ลดความเครียด ไม่เพิ่ม ดังนั้นฉันจึงเลิกวางแผนแน่นๆ แล้วเปลี่ยนเป็นความยืดหยุ่น
ไม่ต้องไปที่ X ทำให้ตัวสั่น เพราะที่ Y ก็สวยเหมือนกัน และคุณอาจจะรู้สึกสุขสบายกว่า ในการเดินทาง สตเตส มันฆ่ากระบบภูมิคุ้มกันได้ง่ายกว่าการเดินขึ้นลง หลายพัน ก้าว
ตัวอย่างการเดินทางที่ "หนุนใจ" สุขภาพ
สมมุติว่าคุณไปเชียงใหม่ห้าวัน แทนที่จะ:
- ตื่น 5 โมงเช้า ไปเที่ยว 5 ที่ในวัน กลับ 11 โมงคืน
ลองแบบนี้:
- ตื่นตามธรรมชาติ เดินเที่ยวเศษ 2-3 จุดต่อวัน
- นั่งกาแฟตั้งแต่เช้ากับเพื่อน 1-2 ชั่วโมง
- กลับโรงแรมพักเที่ยง
- ออกไปอีกเศษ 1-2 ชั่วโมงตอนเย็น
- นอนเวลาปกติ
คุณจะเที่ยวน้อยลงหรือไม่? อาจใช่ แต่ตัวเลขมันไม่สำคัญเท่าการรู้สึก คุณกลับจากการเดินทางนั้นด้วยพลังงาน ไม่ใช่ความเหนื่อยที่ต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการหายจาก
สติสำหรับคนชอบเดินทางแต่กลัวสุขภาพ
ฉันอยากจะบอกว่า ความกลัวเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ โลกนี้มีไวรัส เชื้อแบคทีเรีย ที่อากาศสกปรก และมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ก็บอกว่าการดูแลสุขภาพอย่างต่อเนื่องนั้นควรเป็นลำดับที่หนึ่ง
แต่ความเป็นจริงคือ การเดินทางที่คิดให้มาก ไม่ได้เสี่ยงต่ออันตรายมากกว่าการนั่งเฉยๆ ตลอดวัน ในความจริง เวลาคุณตัดสินใจไป ร่างกายของคุณจะรู้สึกชีวิตชีวา และสติสำนึก รวมถึงจิตใจของคุณได้รับการตื่นขึ้น นี่คือการบำรุงสุขภาพแบบที่ไม่มีใครพูดถึง
ความจริงง่ายๆ คือ คุณต้องนำทฤษฎีมาปฏิบัติจริง ไม่ว่าจะที่ไหน และการเดินทางคือการฝึกสติ การยึดมั่นว่าตัวเองสำคัญ และการตัดสินใจว่าจะทำให้ตัวเองสุข
สิ่งที่ฉันอยากให้คุณจำไว้
ถ้าคุณชอบเดินทาง อย่ากลัวมันจะทำลายสุขภาพ สิ่งที่ทำลายสุขภาพจริงๆ คือการตัดสินใจที่ไม่ฉลาด ไม่ใช่การเดินทางเอง
วางแผนหยาบๆ คิดเรื่องนอนและอาหาร เดินเที่ยวแบบสุข ไม่สำคัญว่าเจอกี่แห่ง เดินช้าๆ ดื่มน้ำเยอะ ฟังร่างกายของคุณ เมื่อมันบอกว่าเหนื่อย ก็พักให้พอ และจำไว้ว่าการเดินทางที่ดีที่สุด คือการที่คุณกลับมาเป็นตัวคุณเองได้ ไม่ใช่กลับมาเป็น "ศพสปา"
พอคิดถึงการเดินทางแบบนี้ ฉันก็ตั้งตารอการไปครั้งถัดไป เพราะมันไม่ได้เป็นการสูญเสีย มันคือการลงทุนเพื่อจิตใจและร่างกายของฉัน
